ҲАЛОВАТ 223
#Муаллиф.
#Дилором_Қосимова
* * *
—Ҳаво жуда иссиқ бўляпти. -Гулдиёр машинани олд ўриндиғига ўтириб, елпинди. —Исиб кетдим.
—Совуқ башарангга айтсанг, сал совитиб қўяди. -Бахтбек шундай деб, рулга ўтираркан. Гулдиёрни жаҳл билан қараб турганини кўриб кулиб юборди.
—Булдозр босиб кетган башарангга бир туширайми? -елпуғичини урмоқчидек Бахтбекни юзи олдига олиб келди.
—Оппақ, тинниқ юзимга ҳасад қилишингни сезардим сингилгинам.
Бахтбек калитни бураркан. Ранги Собирга тортган, буғдойранг ўгай-эгиз синглиси қараб жилмайди.
—Ҳеч қандай сенга сингил эмасман! -чимирилди Гулдиёр.
—Ҳамма бизни эгизак дейди. Бир уйда яшасак, сингил бўлмай, дугона бўласанми?
—Сендан ойликка каттаман. Одамлар айтгандек эгиз бўлсак ҳам, мен опаман. Доим шундай асабимга тегасан! Сен...
—Шошма Нозима ойим..
Бахтбек қўнғироққа жавоб берди. Рулда эканлиги учун, громкасини очиб қўйганди.
—Тинчликми ойи? Нимадур керакми?
Реакция босиб кетишни унутманг🌹🌹
19
14
1
1August 30, 2026 3.1K 3