Art Instinct

ای که در بَرَم نیستی شبت چگونه گذشت؟ شباهنگام به من اندیشیدی؟ کمی آه کشیدی؟ اشک در چشمت حلقه زد، آماده گریه شد آیا؟ زندگانیِ بی تو چه ذوقی دارد؟ غذا و سخن و هوا چه معنی دارد؟ که من در گوشه‌یِ دور از این جهان، گم شده و بر باد رفته‌ام…! غاده السمان #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

«خوبم» را فقط به غریبه‌ها می‌گوییم آنانی را که دوست ‌می‌داریم در آغوش می‌گیریم و گریه می‌کنیم #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

همواره زخمی وجود دارد‌، خواه از درآمیختن، خواه از دل‌کندن! #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

تو، هم شراب خودی، هم شراب‌خوارۀ خود سوای خون دلت، در سبو، چه می بینی؟ #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی دردی‌ست درین سینه که همزاد جهان است از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند یارب چه قدر فاصله‌ی دست و زبان است خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من می‌کنم افشردن جان است ✍️ #شعر و صدای: هوشنگ ابتهاج (۱۹ مرداد سالروز مرگ شاعر 🖤) @Art_Instinct @Art_Insti…

تاریکی جهان حق من است؟ @Art_Instinct @Art_Instinct

شب‌ها، به هیچ تکیه می‌کنم وقتی هیچ ندارم. @Art_Instinct @Art_Instinct

برای ماهی، که کامل بود امشب. @Art_Instinct @Art_Instinct

گفت: اگر جنگ شد، چه؟ گفتم: مرا دفن کن میان دو بوسه... #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

راز من است غنچه‌ی لب‌های سرخ تو راز مرا برای کسی بازگو مکن #شبانه @Art_Instinct @Art_Instinct

صادق چوبک، زادۀ ۱۴ تیر ۱۲۹۵ و درگذشتۀ ۱۳ تیر ۱۳۷۷، نویسنده‌ای ایرانی بود. چوبک در بوشهر به دنیا آمد. سیاهی‌ها و زشتی‌های جامعه در آثار او با زبانی ساده، به روشنی ترسیم شده است. چوبک را به همراه صادق هدایت و بزرگ علوی، پدران داستان نویسی نوین ایرانی می‌دانند. در ادبیات معاصر ایران، نویسندگانی کم نبو…

@Art_Instinct

شاید امروزنیز روزمبادا باشد! وقتی تونیستی نه هست های ما چونانکه بایدند نه بایدها. هرروز بی تو روز مباداست. #شبانه 🔆🔆 @Art_Instinct @Art_Instinct

و شاید عاشقانه ترین کار همین باشد که در میان این همه اندوه کسی را دوست بداری. @Art_Instinct @Art_Instinct

به خانه‌ام آمدی چند شاخه گل برایم آوردی که پژمردن جهان را ببینم #شبانه ❄️❄️ @Art_Instinct @Art_Instinct