آلیوم؛

درد بالاتر از این؟ که شعر مرا بخوانی و ندانی برای توست؟؛

؛

؛

؛

در زیر قطرات سرماگین برف ایستاده ام می‌نگرم، تمامی آبادی ها را عظمت آسمان را که در نگاهم تیره گشته است گویا که جهان ایستاده است پایان یافته و من تنها بازمانده ی آخرین ویرانی ها هستم بلند می شود تُن صدایم از رعد و غرش آسمان والاتر می رود مرا ببین پروردگار را ببین مرا در گلویم مرده ام آن جاس…

؛