Այս անհավանական հայերը. Լևոն Հայրապետյան... Վանք գյուղում էի: Գիշեր… — Spitak Arch

Spitak Arch@archiuja · 13.6K subscribers Open in TelegramOpen

Այս անհավանական հայերը. Լևոն Հայրապետյան...

Վանք գյուղում էի: Գիշեր էր: Հյուրանոցի պատշգամբում նստած էի, հանկարծ գիշերային լռության մեջ խոսակցության ձայներ լսեցի: Երկու տղամարդ էին խոսողները: Մեկի ձայնը ջահելի էր , ասում է.

- Հեր ջան, դե բանակից վերադարձել եմ, պսակվել եմ ուզում: Հայրը, թէ.
- Տղա ջան, մի կով ու մի հորթ է ունեցածս, համբերիր էդ հորթը կով դառնա, որ էդ կովը ծախեմ, փող ունենանք, գոնե մատանի առնեմ։

Լսեցի, աչքերս լցվեցին, շատ հուզվեցի, հենց այդ պահին գլխումս ծագեց հայկական մեծ հարսանիք կազմակերպելու գաղափարը․․․

Ես մի բան գիտեմ, որ ամենամեծ զենքը քանակն է, մենք ուրիշ ճար չունենք, պիտի շատանանք...

Լու՜յս իջնի հոգուդ, Լևոն Հայրապետյան!

t.me/archiuja/27825 Translate