(سورة الحاقة)
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ (٢٧)
خوزى ئهو مرنا د دنيايێ دا ئهز پێ مريم دويماهییا من با، وئهز نهڕاببامه ڤه.
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ (٢٨)
ئهو مالێ من د دنيايێ دا كۆم كرى چـو مفا نهگههانده من.
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ(٢٩)
چو هێجهت من نهمان ئهز بۆ خۆ بگرم.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ(٣٠)
ڤێجا بۆ زهبانییێن جههنهمێ دێ ئێته گۆتن: ڤى گونههكارێ تاوانبار ببهن، ب زنجيران هوين دهستێن وى ب ستوكورا وى ڤه گرێدهن.
ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ (٣١)
پاشى وى ببهنه جههنهمێ؛ دا ئهو تام بكهته گهرما وێ.
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ (٣٢)
پاشى هوين وى ب زنـجيرهكا ئاسنى يا درێژییا وێ حهفتێ گهز ڤه بكهن.
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ (٣٣)
چونكى هندى ئهو بوو وى باوهرى ب تهوحيد ومهزنییا خودێ نهدئينا، وكار ب ڕێكا وى نهدكر.
القارئ:عبدالرحمن فتاح الكوردي
2
1August 29, 2026 31 1