Arad music selection 🧚: post #503 — TG.ME

Chris rea Blue cafe . . برای درگذشت کریس ریا . . کافه آبی این اهنگ سال ۱۹۹۸ خلق شد و من از کودکی تا به امروز در لحظه‌های متفاوتی شنیدمش. بهم فضایی گرم، پُر از عشق و آرامش میده، انگار دعوت می‌شم به زندگی، کنجکاوی و رقص. تو متن آهنگ اینجوریه که: زندگی مثل جاده‌های بی‌پایان هستش که خاطرات و رویاهای شکسته رو پشت سر می‌ذاره. بعد صدای راوی از کسی می‌پرسه «کجا بودی؟» و پاسخ می‌ده «من تورو در اون کافه‌ی آبی ملاقات می‌کنم.» این «کافه‌ی آبی» یه نماده و یک مکان واقعی نیست. جاییه که دو فرد با تجربه‌های متفاوت می‌تونن روبه‌رو بشن، از مسیرشون حرف بزنن و با هم حرکت کنن. راوی از کنجکاوی درباره‌ی زندگی و چیزهای تازه حرف می‌زنه: می‌پرسه «تو چه دیدی؟ چه چیز جدیدی می‌دونی؟» و می‌گه «می‌خوام با تو بیام.» به سختی‌ها و بهای بالای این سفر اشاره می‌کنه و می‌گه تجربه‌ها، معصومیت یا ناپختگی گذشته دیگه معنی ندارن، چون وقتی در مسیر واقعی قرار می‌گیری، همه چیز تغییر می‌کنه. بعضی از آهنگ‌ها بخاطر همین درون‌مایه‌ی عمیق جاودان میشن. اگه دوست داشتی با کسی در اتاق آبی همراه باشی، این آهنگ رو براش بفرست. 💙 . . https://t.me/arad_selection

10

2

2

1

1