یاختههای پوششی سطحی در حفرات و سطح داخلی معده قرار دارند و جزء یاختههای غدد معده دستهبندی نمیشوند.
(موسین و بیکربنات تولید میکنند که سد حفاظتی در برابر اسید و آنزیم است؛ در نتیجه شبکه آندوپلاسمی و گلژی گسترده دارند.)
یاختههای ترشحکننده ماده مخاطی در سطح بالای غدد معده قرار گرفتهاند و میتوانند با یاختههای کناری در ارتباط باشند.
(ماده مخاطی ترشح میکنند؛ در نتیجه شبکه آندوپلاسمی و گلژی گسترده دارند.)
یاختههای ترشحکننده ماده مخاطی، بالاترین یاختههای غدد معدهاند.
یاختههای ترشحکننده ماده مخاطی با یاختههای پوششی سطحی، در مرز بین حفره و غده ارتباط دارند.
یاختههای کناری کمترین تعداد و بیشترین اندازه (همینطور اندازه هسته) را در بین یاختههای معده دارند.
تعداد یاختههای کناری در نیمه فوقانی غدد فراوانتر است.
(کنکور تیر ۱۴۰۳)
بخشی از غشای یاختههای کناری که به سمت مجرا قرار دارد، چینخورده است. همچنین این یاختهها میتوکندری فراوان دارند.
(هر دو به دلیل ترشحات زیاد)
یاختههای کناری میتوانند در اطراف خود با یک یا دو نوع یاخته تماس داشته باشند.
(اما دو یاخته کناری در تماس با هم نیستند.)
عمیقترین یاختههای غدد معده، یاختههای اصلی هستند که آنزیم ترشح میکنند و استوانهایشکل هستند.
یاختههای ترشحکننده هورمون نیز در غدد وجود دارند که هورمون گاسترین ترشح میکنند و در اطراف بنداره پیلور و قسمت انتهایی معده به فراوانی دیده میشوند.
یک حفره معده میتواند به چند غده منتهی شود.
همه یاختههای پوششی معده، هسته نزدیک به غشای پایه دارند.


