چند خطی خطاب به سروش لشکری (هیچکس) کسی که در مدیریت ابتداییترین روابط انسانیش، یعنی زندگی مشترکش با آزاده اکبری، ناتوان بوده و نتوانسته خانوادش را از فروغلتیدن در ورطهی نفاق، افراطگرایی و پیوستن به فرقهای تروریستی چون سازمان بدنام مجاهدین خلق بازدارد، کوچکتر از آن است که بخواهد در مقام سیاستمدار، تحلیلگر یا متفکر ظاهر شود و برای مردم نسخه بپیچد.
فردی که نزدیکترین شخص زندگیش(شاید حتی خودش) را به دامن جنایتکاران و وطنفروشان واگذار کرده، نه تنها از درک پیچیدگیهای اجتماعی و سیاسی عاجز است، بلکه شایستگی سخن گفتن از «مصلحت ملی»، «حق مردم» یا «اصلاح» را نیز ندارد.
سقوط اخلاقی و فکری از این واضحتر نیست: کسی که خانهی خودش را از دست داده، نمیتواند پرچمدار خانهی ملت باشد.
شایسته است که اینگونه افراد، پیش از آنکه ژست روشنفکری و مردمدوستی به خود بگیرند، به کارنامه زندگی شخصی خود بنگرند؛ جایی که ناتوانی، سستی و بیتدبیریشان بهای سنگینی به بار آورده، بهایی که با هیچ پُز رسانهای قابل تطهیر نیست.
113
26
6
2
2August 7, 2025 35.4K 37 31
