کتاب Under the Whispering Door رو بالاخره تموم کردم.
راستش اولش خیلی دوستش داشتم-
ایده اولیه برام جالب بود و حس میکردم قراره تبدیل بشه به یکی از بهترین کتابایی که خوندم.
از طرفی چون نویسندهاش تیجی کلون بود، انتظارم هم بالا بود و تقریبا مطمئن بودم که قراره خیلی خوب پیش بره.
ولی هرچی جلوتر رفتم، بیشتر خسته شدم. طنز و جذابیت اولیه داستان کمکم از بین رفت و داستان بیشتر وارد یه روند کند و نسبتا تکراری تو چای خونه شد.
حس میکردم پتانسیل اینو داشت که خیلی جذاب تر و اتفاق محور تر باشه ولی اونطور که انتظار داشتم ازش استفاده نشد.
حتی خوندنش رو هم خیلی کش دادم، چون دیگه مثل اولش مشتاق نبودم برم سراغش.
یکم ناراحتم، چون واقعا دلم میخواست دوستش داشته باشم؛
حتی اولش داشتمش.
شاید برای همین هم ناامیدکننده تر بود که هرچی جلوتر رفتم، اون ارتباط اولیهای که با داستان داشتم کمتر و کمتر شد.
در کل نمیگم کتاب بدی بود، فقط برای من نتونست همون چیزی بشه که اوایل فکر میکردم قراره باشه و واقعا حیف، چون ایده اولیهاش پتانسیل خیلی بیشتری داشت.
⭐️⭐️⭐️/5
#Review
5September 18, 2026 93
