معمای عشق

[media, no text]

○ یک‌ روز بعدازظهر، در کوره راه کوهستانی، به پیرمردی برخوردم. چروکیده بود، با موی سفید برفی ، لباس وصله وصله ، و پوتین‌هایی پر از سوراخ. به رسم چوپانی کرتی، عصایش را بر روی دوش انداخته بود. آهسته، از سنگی به سنگ دیگر، بالا می رفت. مرتب می ایستاد تا از روی تأمل به کوه‌های پیرامون ، جلگه ، و نوار دری…

[media, no text]

چه خطا هست، در اینکه برای چیدن یک دانه تمشک رسیده... که در لا به لای شاخه های به هم تنیده جا خوش کرده است، آن همه تیغ را تحمل کنیم؟ ✍#نادر_ابراهيمى چهل_نامه_کوتاه_به_همسرم 🍏🍎🍃

[media, no text]

🎼❤️🎼 پک‌های رفته یِ سیگار را ، می شود در بهت ابری ِ فنجان خالی ِ قهوه؛ پشت باوری تلخ، از یاد برد جا پای ِقدم های خیسِ بارانی بدون چتر را ؛ در بغضِ خاطراتی غریب هرگز ... #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃

[media, no text]

حدیث مدرسه و خانقه مگوی که باز فتاد در سر حافظ هوای میخانه #حافظ

[media, no text]

به مژده، جان به صبا داد شمع در نفسی ز شمع روی تواَش چون رسید پروانه مرا به دور لب دوست هست پیمانی که بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه #حافظ

[media, no text]

چه نقش‌ها که برانگیختیم و سود نداشت فسون ما بر او گشته است افسانه بر آتش رخ زیبای او به جای سپند به غیر خال سیاهش که دید به دانه؟ #حافظ

[media, no text]

به بوی زلف تو گر جان به باد رفت‌، چه شد؟ هزار جان گرامی فدای جانانه من‌ِ رمیده ز غیرت ز پا فتادم دوش نگار خویش چو دیدم به دست بیگانه #حافظ