طلوع میکنم، هر پسین از تنگهی تنگ.قبرم به واژهسار دمی که افق شعله میکشد به قلب منتظران واژهباران، چِکّوچِکّ فرومیریزم به چشمان نازتابِ زیبایاب و هقّوهق باز میکنم سینه ها را از بازمانی و سحر با هوران چشم تو غروب میکنم در افق سینهای مفتوح نفْس تمام میشود و واژگان اثیری اندیشگانِ ابر …
۶ اسفند ۱۴۰۴ ۳۳۳ ۱