حدود ۶ ماه پیش رئال مادرید و منچسترسیتی تو مرحله ۱/۸ نهایی چمپیونزلیگ به مصاف هم رفتن؛ این بازی درحالی برگزار شد که رئال مادریدِ آشفته تو اولین هفتههای پسا ژابی با اسکوادی ناقص و نصفه و نیمه و بدون در اختیار داشتن بازیکنای کلیدیای مثل امباپه، بلینگهام و کارراس پا به میدون گذاشت. قبل از شروع بازی، همه رئال رو بازنده میدونستن و معتقد بودن که سیتی با تحقیر رئال تو برنابئو، صعودش به دور بعد چمپیونزلیگ رو قطعی میکنه. بازی شروع شد و تو همون دقایق ابتدایی رئال با خلق چندین موقعیت خطرناک، زنگ خطر رو برای تیم پپ گواردیولا به صدا درآورد. طولی نکشید که والورده روی یه نفوذ عالی از سمت راست گل اول رئال رو زد. فده بعد از گلش به حرکت بین خطوط منچسترسیتی ادامه داد و با تخریب تمام عیار سبک بازی گواردیولا، یهتنه تمامی حملات رئال مادرید رو پایهریزی کرد. والورده در دقایق ۲۷ و ۴۱ هم دو گل دیگه زد و با هتتریکی ۲۱ دقیقهای و به یاد موندنی، یکی از بهترین عملکردهای فردی چند فصل اخیر چمپیونزلیگ رو رقم زد و باعث پیروزی ۳ - ۰ رئال مقابل سیتی تو برنابئو شد.