بازطراحی دست ربات اطلس؛ خداحافظی با توهم دست ۵ انگشتی انسان‌نما و پیروزی مهندسی کارگاهیبوستون داینامیکس با رونمایی از نسل جدید پنجه ربات انسان‌نمای اطلس (Atlas) رویکردی متفاوت نسبت به موج کنونی رباتیک اتخاذ کرد: عبور از کپی‌برداری ظاهری از دست ۵ انگشتی انسان و تمرکز بر کارایی صنعتی. در رقابت ربات‌های انسان‌نما، بسیاری از شرکت‌ها با استفاده از تاندون‌ها و کابل‌های مکانیکی نازک تلاش می‌کنند پنجه‌هایی بسیار باریک و کاملاً شبیه به دست انسان بسازند؛ دست‌هایی که در ویدیوهای نمایشی جذاب به نظر می‌رسند، اما در شرایط واقعی کارگاه‌ها و خطوط تولید به شدت شکننده، پرهزینه و مستعد پارگی کابل هستند. آلبرتو رودریگز، مدیر رفتار ربات در بوستون داینامیکس، طراحی دست ربات را یک «سازش مهندسی بی‌رحمانه» توصیف می‌کند که در آن نمی‌توان همه‌چیز را هم‌زمان داشت؛ پنجه‌های انسان‌نمای کنونی دوام، استحکام و قابلیت تولید انبوه را قربانی شباهت ظاهری کرده‌اند، در حالی که اطلس به دستانی نیاز دارد که بتوان سالانه ۱۰۰ هزار نسخه از آن را با هزینه پایین تولید و به سادگی تعمیر کرد.
معماری جدید دست اطلس از ۴ انگشت (شامل ۳ انگشت متحرک و یک شست با ۴ درجه آزادی) و در مجموع ۱۳ درجه آزادی (13 DOF) تشکیل شده است. حذف انگشت کوچک حاصل یک تصمیم تجربی بود؛ مدیران فنی شرکت از مهندسان خواستند برای یک روز انگشت کوچک و انگشت حلقه خود را با چسب ببندند و ببینند چه کارهایی را نمی‌توانند انجام دهند؛ نتیجه نشان داد نبود انگشت کوچک مانعی در کارهای واقعی ایجاد نمی‌کند، اما حذف آن باعث صرفه‌جویی در ۳ محرک، کاهش چشمگیر وزن و قطعات متحرک، و کاهش نقاط شکست مکانیکی می‌شود (اصل معروف «بهترین قطعه، نبود قطعه است»). علاوه بر این، بوستون داینامیکس تمام کابل‌های بیرونی را حذف کرده و محرک‌های پرقدرت و یکپارچه را مستقیماً درون خود مفاصل جای داده است؛ دست جدید با وجود ابعاد متناسب با دست انسان، همچنان قدرت باربرداری بیش از ۴۵ کیلوگرم (۱۰۰ پوند) را حفظ کرده و می‌تواند یک مینی‌یخچال پر را بلند کند.
مزیت راهبردی این پنجه صلب و بدون کابل، تطابق بالای آن با شبیه‌سازهای هوش مصنوعی برای یادگیری تقویتی (Sim-to-Real RL) است. در سیستم‌های کابلی، لقی و کشسانی کابل‌ها باعث ایجاد خطای مدل‌سازی در شبیه‌ساز می‌شود، اما محرک‌های مستقیم به دلیل شفافیت فیزیکی بالا، امکان آموزش سیاست‌های حرکتی در محیط‌های شبیه‌سازی با رندومایزیشن دامنه و انتقال مستقیم آن‌ها به سخت‌افزار واقعی را فراهم می‌کنند. بوستون داینامیکس هدف غایی این دست را تکیه بر مفهوم ارسطویی «ابزارِ ابزارها» تعریف کرده است؛ پنجه‌ای که نیازی نیست برای هر قطعه اختصاصی باشد، بلکه باید به اندازه کافی قوی و دقیق باشد تا بتواند با ابزارهای استاندارد کارگاهی بشر، از دریل و سنگ فرز گرفته تا تفنگ میخکوب و تورچ جوشکاری، کار کند و زمینه استقرار صنعتی ربات‌های انسان‌نما را فراهم سازد.
@ACCELERATIONERS
