با نزدیک شدن به اول مهر و سال تحصیلی جدید، مدرسهی ضمیر دوباره به سراغ پروندهی مبانی و اصول «کلاسداری در شرایط تروما و بحران» رفته. پروژهای که در بهبهی جنگ تحت عنوان #آموزش_در_زمان_عسرت شروع کرده بودیم؛ پاسخ به نیاز معلمانی بود که باید در شرایط خطر، ابهام و بیثباتی، کلاسداری میکردند.
در ادامه، پست اول از مجموعهی آموزش در زمان عسرت رو دوباره با هم میخونیم.
سلام به همهی همکاران و رفقای عزیز ضمیر!
من نجمه قنبری هستم. بیست و پنج ساله که زندگیم با هیاهوی مدرسه، صدای بچهها، خندهها و سکوتهاشون گره خورده. در مسیر طراحی تجربههای آموزشی، همیشه دنبال راههای جدیدی برای یادگیری بودم.
اما راستش رو بخواهید، این روزها سوالی مدام از من پرسیده میشه:«با بچههایی که عزیزی رو، خونهشون رو یا آرامششون رو از دست دادن، چطور کلاس رو شروع کنیم؟»
وقتی دنیای بیرون پر از اضطرابه، نقش ما معلمها بیشتر شبیه پناهگاه میشه. من فکر میکنم توی این شرایط سخت، چند قدم کلیدی هست که میتونیم با هم برداریم.
در پیامهای بعدی شش گام عملی برای این روزهای پیچیده به شما که در خط مقدم محافظت از آینده هستید؛ ارائه میکنیم.
