احتمالاً اوضاعمان روزی دوباره سامان میگیرد، اما بیشک جای زخمهایی عمیق و پاکنشدنی بر جا خواهد ماند. باید به خودمان ببالیم که تا اینجا دوام آوردهایم. گاهی اینطور به نظر میرسید که هرگز تمام نمیشود و شبهایی بود که با تمام وجود رنج کشیدیم. اما هرطوری بود، طاقت آوردیم؛ دست یکدیگر را گرفتیم، جرئت کردیم دردهایمان را با هم در میان بگذاریم، سعی کردیم تکههای شکستهمان را کنار هم بچینیم تا شاید بتوانیم فردایی قابلتحملتر ترسیم کنیم. ما هنوز حیوحاضریم؛ بیتردید خسته، زخمی و دستبهگریبان با اندوهی عمیق، اما بیش از هر زمان دیگری قدردانِ لحظههای روشن، سپاسگزارِ مهری که به هم ورزیدیم و مشتاق کمک به هر کسی که دردش را میفهمیم. ما هنوز خوبِ خوب نشدهایم، شاید به این زودیها هم نشویم، اما در مسیر ادامهدادنیم و همین، برای امروز، کافی است. 📚 رنجهامان به ما چه میگویند مدرسهی زندگی، آلن دوباتن •نشر میلکان• @nashremilkan
احتمالاً اوضاعمان روزی دوباره سامان میگیرد، اما بیشک جای زخمهایی… — [زَهیر] — TG.ME
Forwarded fromنشر میلکان | Milkan
June 10, 2026 142
