🔹نگاه کردن به ترسات، 🔸نگاه کردن به ضعفات، 🔹نگاه کردن به کمبودات، 🔸نگاه کردن به بهونه ها، 🔹 نگاه کردن به تاریکی ها، 🔸 نگاه کردن به غم هات، 🔹نگاه کردن به دردات، 🔸نگاه کردن به وابستگی هات، 🔹 نگاه کردن به حسادتات، 🔸نگاه کردن به احساس کمبودت، 🔹 نگاه کردن به حس ناکافی بودنت 🔸نگاه کردن، به ناتوانایی هات 🔹نگاه کردن به حرص و عجله ات . . . باعث میشه بفهمی همشون دروغه و توهمیه که ذهنت تورو قفل کرده. نگاه تو، چراغ و نوره، نگاهی که از جایگاه روحت و ناظرت اتفاق میفته، نه نگاهی که با چشم سر و با تحلیل ها ومنطق ها تفسیرهات، بهشون دامن میزنی. نگاهی که با چشم سره، بیشتر اون رو زیاد میکنه، و نکاهی که با چشم آگاهی و با هوشیاری هست، مثل نور میمونه، همین که نگاهش میکنه و تمرکز میکنی روش، از وجودت میره. نجنگ و انکار نکن، نگو من میتونم، من قوی هستم، من عالی هستم، چرت وپرت و مضخرف نگو، وقتی ترس کل وجودت رو گرفته، بگی من شجاع هستم، بدتر ترست رو تحریک میکنی بیشتر خودش رو نشون بده، و بگه آهای!! من هنوز هستم. قبول کن اون ترس رو که خودت راه دادیش، و عمیقا نگاهش کن. به ناتوانیت نگاه کن. بی قضاوت، فقط مشاهده اش کن، پیش خودت ودرون خودت نگاهش کن. بعد میبینی از وجودت میره.
نگاه کردن به ترسات، 🔸نگاه کردن به ضعفات، 🔹نگاه کردن به کمبودات،… — YugeNovA | یُوگِنُوا — TG.ME
August 14, 2026 56 3