ما مردمانِ روزهای سختیم؛
از آن دست مردمانی که اگر روزگار بر ما سخت بگیرد، خود را با طوفان هماهنگ میکنیم، اما ریشههایمان را هرگز فراموش نمیکنیم. این سازگاری از سرِ ضعف نیست؛ از شکوهِ ریشههاییست که قرنها در خاک این سرزمین جان گرفتهاند.
ما فرزندان سرزمینی هستیم که تاریخش را نمیتوان در چند صفحه خلاصه کرد؛ سرزمینی که نام کوروش کبیر و هزاران نام بزرگ دیگر، بخشی از حافظه و هویت آن را ساختهاند. ما وارث تمدنی هستیم که فرهنگ، هنر، ادب و اندیشه در آن ریشههایی دیرینه دارند و جهان بارها در برابر عظمت این میراث، سر تعظیم فرود آورده است.
آری، امروز روزگار آسانی نیست.
گاهی خستهایم، گاهی دلمان میگیرد، گاهی آنقدر فشار زندگی زیاد میشود که حتی امید هم برایمان رنگ میبازد؛ اما مگر شب تا ابد میماند؟ مگر زمستان توانسته همیشه بهار را پشت در نگه دارد؟
هیچ تاریکی ابدی نیست و هیچ غمی قرار نیست تا همیشه مهمان خانهی دل ما باشد.
روزی دوباره حال خوب به این سرزمین و به دلهای خستهی ما بازخواهد گشت؛ روزی که لبخندها از سرِ آرامش باشند، نه از سرِ عادت.
و آنچه از ما گرفته شد؛ آرامش، امید، شادی و روزهای روشن، دیر یا زود دوباره به آغوش این مردم بازخواهد گشت.
ما ملتی هستیم که بارها زمین خوردیم، اما هر بار با قامتی بلندتر برخاستیم.
تا وقتی امید در رگهای ما جاریست، این داستان هنوز تمام نشده؛ ما هنوز ایستادهایم، هنوز نفس میکشیم و هنوز برای فردایی روشنتر میجنگیم.
✍️ سجاد رفیعی
@harim6811
Forwarded fromخلصه🫀
4
2August 27, 2026 2K
