نکند همهچیز همینطور است: میپنداریم که اطرافمان پر از مخلوقاتی شبیه به ماست. درحالیکه جز یخ و سنگهایی که به زبانی بیگانه با ما سخن میگویند نیست. در شُرف دستدادن با دوستی هستیم، اما بازو، بیحس، فرو میافتد و لبخند، خاموش میشود. چون درمییابیم کاملاً تنهاییم.
@up_your_brain
3February 23, 2025 1.3K 2
