گاهی خدا را باید نه در رسیدن، که در نرسیدنها جستوجو کرد...
مولانا میگوید:
«این قافلهٔ عمر عجب میگذرد
دریاب دمی که با طرب میگذرد»
ما آنقدر درگیرِ خواستنِ فرداییم که امروز را از دست میدهیم؛
آنقدر دنبال نشانههای بزرگ میگردیم که حضور خدا را در همین لحظه نمیبینیم.
دل اگر آرام گیرد، میفهمد که هیچ اتفاقی بیرون از حکمت او نیست.
بعضی درها که بسته میشوند، نجاتاند؛
بعضی آدمها که میروند، درساند؛
و بعضی تأخیرها، مقدمهٔ رسیدنی عمیقترند.
پس کمی آرامتر...
شاید آنچه دنبالش میگردی،
همین نزدیکیست؛
در یک دلِ آرام،
یک سجدهٔ بیریا،
و یک «خدایا، خودت کافی هستی» از تهِ دل. 🌿
#خدا @tobe94
August 28, 2026 80 3
