این روزا شبیهِ یه علامت سؤال شدم؛ نه نقطه دارم، نه جواب.❓ گم شدم تو خودم جوری که هرچی بیشتر دنبالم میگردم بیشتر پیچ میخورم تو فکرام، مثل راهرویی که تهش دوباره میرسه به اولش. تنهاییم بیانتهاست، نه از نبودِ آدمها، از زیاد بودنِ صداهای تو سرم؛ یه شلوغیِ ساکت که هیچکس نمیشنوه. شکستنِ این حال از شکستنِ باورهایی که ساختم سختتره؛ چون من با همون باورها خودمو نگه داشتم، حتی وقتی میدونستم نصفشون فقط برای دوام آوردن ساخته شدن. آدم وقتی شبیهِ سؤال میشه میفهمه همهچیز قرار نیست جواب داشته باشه؛ بعضی وقتا خودِ گم شدن تنها راهِ پیدا شدنه. و شاید تنهاییِ بیانتها یه جور نقشهست؛ نقشهای که میگه برای رسیدن به خودت باید اول جرأت کنی ندونی کجایی🙁 могтеzа✍️
111
1February 22, 2026 653 1
