دختر ۱۷ سالهای بر اثر آتشسوزی ناشی از یک پیک نیک دچار سوختگی شد و در ICU بستری شد. پس از مدتی دچار:
Hospital-acquired pneumonia
شد و بهدنبال آن وارد Septic shock
شد و بعد بهعلت هیپوکسمی تهویه مکانیکی قرار گرفت.
پس از ۵ روز، Sedation و داروی ضددرد را قطع کردیم و پروتکل Weaning را شروع کردیم.
متأسفانه نتوانستیم او را از دستگاه جدا کنیم، چون بسیار بیحال بود، خودش را روی تخت رها میکرد و نمیتوانست حرکت کند. گفتیم احتمالاً دچار ICU myopathy
شده است.
تلاش دوم را به تعویق انداختیم و دوباره Sedation را شروع کردیم.
در همین زمان، یکی از بهترین متخصصان ICU که با او کار کردهام، وارد بخش شد.
او Sedation را قطع کرد.
بیمار را به تختی نزدیک پنجره منتقل کرد و اجازه داد مادرش وارد ICU شود و دائماً کنار او بنشیند.
همچنین به پرستاران توصیه کرد با بیمار صحبت کنند، حتی اگر بیمار پاسخ نمیدهد.
بهتدریج وضعیت دختر بهطور چشمگیری بهتر شد. حضور مادرش در ICU تأثیر بسیار زیادی داشت و این بار بیمار را بهراحتی از ونتیلاتور جدا کردیم و حتی نیازی به NIV پیدا نکرد.
از او پرسیدم:
«چرا بیمار با حضور مادرش اینقدر بهتر شد؟»
گفت:
«یک نکته طلایی است:»
Sedation may mask hypoactive delirium.
درمان Hypoactive delirium شامل قطع یا کاهش مناسب Sedation، اقدامات غیردارویی و اجتماعی، اصلاح وضعیت عمومی بیمار و کنترل مناسب درد است.
باید به بیمار کمک کرد روز و شب را از هم تشخیص دهد و محیط اطرافش را احساس و درک کند.
اگر Sedation را قطع کردید اما بیمار همچنان بسیار خوابآلود است، بهآرامی حرکت میکند و گیج و بیخبر از محیط اطراف است، حواستان باشد که ممکن است دچار Hypoactive delirium
باشد.
این وضعیت میتواند مدت وابستگی به ونتیلاتور را افزایش دهد و با افزایش مرگومیر همراه باشد.
با بیمارِ متصل به ونتیلاتور صحبت کنید، به او اطمینان بدهید و اجازه دهید در صورت امکان نزدیکترین فردی که به او احساس امنیت میدهد کنارش باشد.
در نهایت، همه ما انسان هستیم؛ همه پزشکی هم دارو نیست.
ادمین کانال طب اطفال
@TebeAtfal
