غم و اندوه همیشه همراه آدمی است و در روز به راحتی آن را فراموش میکند، اما امان از زمانی که شب میشود... انگار کل روز پشت درِ خانه نشسته تا شب شود و وقتی شب میشود، گویی درِ فکر آدم را با پا میشکند و داخل میشود و وقتی میآید، تمام صحنههایی که در آن اندوهگین شدیم، مثل پرده سینما از جلوی چشمهایمان میگذراند؛ گویا هیچ چیزی برای نگه داشتن این فیلم مشمئزکننده وجود ندارد، تا زمانی که به خواب میروی. @soghoote_man
September 3, 2026 195 3
