ما و روشنفکرانمان؛ از فهم تاریخی تا تسویهحساب سیاسی
🖋 مهدی حمیدی شفیق
✅ تاریخ روشنفکری ایران نمونههای فراوانی از این وضعیت دارد. علی شریعتی یکی از مهمترین نمونههاست. او برای گروهی نماد عدالتخواهی، آگاهی و مبارزه با استعمار است و برای گروهی دیگر سرچشمه بسیاری از مشکلات فکری و سیاسی ایران معاصر. اما هر دو رویکرد، زمانی که جای تحلیل تاریخی و نظری را بگیرند، مانع شناخت دقیق او میشوند.
✅ در همین چارچوب، مطالعه علی مِقجی، جامعهشناس بریتانیایی، در کتاب استعمارزدایی از جامعهشناسی اهمیت پیدا میکند. وی در حال حاضر استادیار/مدرس جامعهشناسی نابرابریهای اجتماعی در دانشگاه کمبریج است. حوزههای اصلی کار او شامل نظریه اجتماعی، نژاد، استعمار، استعمارزدایی، نظریه انتقادی نژاد و نابرابریهای جهانی است. مِقجی در کتاب خود شریعتی را نه به عنوان قهرمان و نه به عنوان خطاکار، بلکه به عنوان متفکری بررسی میکند که تلاش کرد مسئله استعمار، تجربه تاریخی جوامع غیرغربی، الهیات شیعی و نظریههای اجتماعی مدرن را وارد گفتوگو با یکدیگر کند. اهمیت این رویکرد، بیش از آنکه فقط درباره شریعتی باشد، درباره شیوه مواجهه ما با اندیشه است: اینکه پیش از داوری، بفهمیم و پیش از رد یا پذیرش، امکان گفتوگو را حفظ کنیم.
متن یادداشت را از (اینجا) بخوانید.
@Sociogram2023
Telegraph
ما و روشنفکرانمان؛ از فهم تاریخی تا تسویهحساب سیاسی
یکی از مسائل مهم در تاریخ فکری جوامع، نه فقط تولید اندیشه، بلکه نحوه مواجهه آنها با اندیشههای گذشته خود است. جوامع بالغ با متفکرانشان وارد گفتوگو میشوند؛ آنها را در زمینه تاریخیشان قرار میدهند، نقاط قوت و ضعفشان را بررسی میکنند و از خلال این مواجهه،…

6
3
2
1July 25, 2026 1.2K 17