#
در روایت رسمی ابوظبی، امارات اغلب کشوری معرفی میشود که خواهان ثبات منطقه و کاهش تنشهاست. اما اسناد افشاشده ویکیلیکس، لایه دیگری از سیاست منطقهای این کشور را آشکار میکنند. در کابل محرمانه شماره 05ABUDHABI2178 مورخ ۳۱ مه ۲۰۰۵، که از سفارت آمریکا در ابوظبی مخابره شده، محمد بن زاید در گفتوگو با مقامهای آمریکایی حمله آمریکا یا اسرائیل به ایران را محتمل میداند. در همان سند، هنگامی که درباره محدودیتهای حملات هوایی بحث میشود، او با صراحت میگوید: «پس به نیروهای زمینی نیاز خواهد بود.» این عبارت صرفاً یک اظهار نظر گذرا نیست؛ بلکه نشان میدهد که در بالاترین سطوح حاکمیت امارات، سناریوی اقدام نظامی علیه ایران نه یک تابو، بلکه موضوعی قابل بحث بوده است.
چهار سال بعد، در کابل محرمانه 09ABUDHABI746 مورخ ۱۱ اوت ۲۰۰۹، تصویر روشنتری از این رویکرد دیده میشود. این سند از برگزاری نشست «گفتوگوی امنیتی خلیج فارس» میان مقامهای ارشد آمریکایی و اماراتی خبر میدهد؛ نشستی که یکی از محورهای اصلی آن «برنامهریزی مشترک برای بدترین سناریوی ممکن در ایران» عنوان شده است. در این گزارش، محمد بن زاید بار دیگر بر ضرورت آمادگی برای رویارویی با ایران تأکید میکند و خواهان هماهنگی امنیتی و نظامی گستردهتر با واشنگتن میشود. این دیگر یک تحلیل رسانهای یا گمانهزنی سیاسی نیست؛ بلکه محتوای یک سند رسمی دیپلماتیک آمریکاست که بعدها توسط ویکیلیکس منتشر شد.
بر همین اساس، دشوار است که امروز امارات را صرفاً در جایگاه یک بازیگر منفعل یا قربانی تحولات منطقه ببینیم. اسناد ویکیلیکس نشان میدهند که سالها پیش از هر بحران و درگیری اخیر، بخشی از حاکمیت این کشور در حال گفتوگو، سناریونویسی و هماهنگی امنیتی با آمریکا درباره ایران بوده است. ممکن است درباره درستی یا نادرستی این سیاستها اختلاف نظر وجود داشته باشد، اما یک واقعیت تاریخی در اسناد ثبت شده است: امارات تنها ناظر رخدادها نبوده، بلکه در سطوح عالی سیاسی و امنیتی، از سالها پیش در بحثها و برنامهریزیهای مرتبط با اعمال فشار و حتی گزینههای نظامی علیه ایران مشارکت داشته است.
@SocialistL
2
1June 4, 2026 974 12