فعل be
فعل be به معنی بودن است و در زمان حال به شکلهای am، is و are استفاده میشود.
- I am happy.
من خوشحال هستم.
- He is tired.
او خسته است.
- They are ready.
آنها آماده هستند.
کاربرد فعل be:
- برای معرفی کردن.
She is a teacher.
او معلم است.
- برای بیان حالت.
I am tired.
من خسته هستم.
- برای بیان مکان.
They are at home.
آنها در خانه هستند.
با I از am، با he، she و it از is، و با you، we و they از are استفاده میکنیم.
فعل در زمان گذشته ساده
برای بیشتر فعلها، با اضافه کردن ed زمان گذشته ساخته میشود.
- I cleaned my room.
اتاقم را تمیز کردم.
- She visited her friend.
او به دوستش سر زد.
برای فعلهای بیقاعده باید شکل گذشته را یاد بگیریم.
- He went home.
او به خانه رفت.
- We ate dinner.
ما شام خوردیم.
- They saw a bird.
آنها یک پرنده دیدند.
برای منفی کردن گذشته از did not استفاده میکنیم.
- I did not watch TV.
من تلویزیون تماشا نکردم.
- She did not go to work.
او سر کار نرفت.
بعد از did not، فعل اصلی همیشه به شکل ساده میآید.
درست:
- She did not go.
نادرست:
- She did not went.
جمعبندی
فعل، انجام دادن کار یا وجود داشتن یک حالت را نشان میدهد.
ساختار اصلی جمله انگلیسی معمولاً این است.
فاعل + فعل + مفعول یا بقیه جمله
- The students learn English.
دانشآموزان انگلیسی یاد میگیرند.
در زمان حال ساده، برای he، she و it معمولاً به فعل s یا es اضافه میشود.
بعد از do، does و did، فعل اصلی به شکل ساده میآید.
- Does he work here.
- She does not like coffee.
- They did not go home.
2
1August 21, 2026 258 10