هر بار که فیلم «Dead Poets Society» رو می‌بینم، احساس زنده بودن… — 𝑨𝒍𝒊𝒄𝒆 𝒊𝒏 𝑾𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓𝒍𝒂𝒏𝒅 — TG.ME

هر بار که فیلم «Dead Poets Society» رو می‌بینم، احساس زنده بودن می‌کنم. دو ساعت از زمین و زمان فاصله می‌گیرم؛ در لحظه زندگی می‌کنم، شور و اشتیاق رو احساس می‌کنم، لبخند می‌زنم، لبخندِ زیاد، و در آخر اشک می‌ریزم. اگر هنوز این فیلم رو ندیدید [داری با زندگیت چیکار می‌کنی؟]، شاید این نشونه‌ای باشه که هرچه زودتر این فیلم رو ببینید و یادتون نره: «Carpe diem».