💠 دکتر شریعتی و سوزاندن خود مقابل دانشگاه تهران
یکی از دانشجویان کشته شده توسط سربازان دسته جانباز لشکر زرهی شاهنشاهی در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ #مهدی_شریعت_رضوی بود. چون متولد ماه آذر بود اهل خانواده او را آذر خطاب میکردند. این #دانشجوی شهید، برادر خانم دکتر #علی_شریعتی بود. دکتر در کتاب #کویر قصه خروس بیمحل به او پرداخته اما این دستنوشته شریعتی پس از #شهادت این دانشجو اهمیت دارد. سه دانشجویی که دو روز قبل از سفر معاون رئیس جمهور #آمریکا به #تهران در آذر ۱۳۳۲ در راهرو دانشکده فنی #دانشگاه تهران توسط نظامیان کشته شدند.
دکتر شریعتی:
اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش میزدم، همانجایی که بیست و دو سال پیش، «آذر» مان، در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای «نیکسون» قربانی کردند! این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفتهاند، هنوز از تحصیلشان فراغت نیافتهاند، نخواستند - همچون دیگران - کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فرو برند. از آن سال، چندین دوره آمدند و کارشان را تمام کردند و رفتند، اما این سه تن ماندند تا هر که را میآید، بیاموزند، هرکه را میرود، سفارش کنند. آنها هرگز نمیروند، همیشه خواهند ماند، آنها «شهید» ند. این «سه قطره خون» که بر چهره دانشگاه ما، همچنان تازه و گرم است. کاشکی میتوانستم این سه آذر اهورائی را با تن خاکستر شدهام بپوشانم، تا در این سموم که میوزد، نفسرند! اما نه، باید زنده بمانم و این سه آتش را در سینه نگاه دارم...
✅ @Shariati_Group
5
4
2December 7, 2025 1.3K 18
