وطنِ من، ندایِ خرد در نهان
وطنِ من، فروغِ خُورِ جاودان
ز تن سر برآرم به پایِ وطن
ز خون، جان فشانم فدایِ وطن
ز اهریمن، این خاک رُستمتبار
رهانید وین بازویِ یزداننگار
پگاهِ خرّمی به تیرِ سیه کَش
جهان را نهایتگهی آمد ز آرش
وین اَخگَر مهر که در خاک خاست
دماوندِ گردون سپهر به سینه فراست
ز کردار، جز راستی پیشه نیست
ز پندار، مرا جز وطن اندیشه نیست
گیتی چو غیرت ز جامِ جمشید خواند
دیو را بندِ جهالت به خاکش فرو راند
ز فردوسِ گفتار، سهندا سرود
که این بانگِ ایران ز فردوسی بود
چو ایران نباشد، تنِ من مباد
در این بوم و بر، زنده یک تن مباد
سینا جوادپور #سهند
9
1September 1, 2026 70 1
