شبیه شمعی که با هر قطرهی اشکش جهان را روشن میکرد.
هر بار که شکست خوردی، زمین زیر پای ما لرزید، و هر بار که برخاستی، ایمان آوردیم هنوز امیدی هست.
تو فقط یک انسان نبودی؛ تو روایت زخمهایی بودی که با عشق به زندگی معنا گرفت.
و ما، نسل خستهای که در کنارت قد کشید، فهمیدیم:
غمها همیشه سنگیناند، اما عشق، اگر راستین باشد، از هر باری سنگینتر است.

