https://t.me/willowhast
روی صحنه میچرخید، سبکتر از پر.
تماشاگران فقط زیبایی حرکتهایش را میدیدند؛
هیچکس خستگی پشت لبخندش را نمیدید.
هر چرخش، سالها تلاش و سکوت بود.
وقتی موسیقی تمام شد، سالن پر از تشویق شد.
اما او فقط به پاهای خستهاش نگاه کرد و لبخند زد.
شاید زیباترین رقصها، آنهایی باشند که کسی نمیبیند؛
رقصیدن با خودت، وقتی دیگر توان ایستادن نداری.
1September 2, 2026 18
