https://t.me/saye0o0
دستهای از لیلیومهای سفید، آرام در گلدان شکفته بودند.
عطرشان اتاق را پر کرده بود؛ لطیف، اما ماندگار.
هر گل انگار حرفی برای گفتن داشت که هیچوقت به زبان نیامده بود.
دستی آنها را کنار پنجره گذاشت، جایی که نور صبح به گلبرگهایشان میرسید.
شاید بعضی هدیهها برای مناسبت خاصی نیستند؛
فقط برای اینکه به کسی یادآوری کنند هنوز چیزهای زیبایی در این دنیا وجود دارد.
September 2, 2026 20