یکی از پژوهشگرهای عزیزمون، در ماه نهم بارداری و در آستانهی به دنیا اومدن نینی❣، هنوز دغدغهی مقالشون رو دارن و میخوان برای ارائه در یک کنفرانس، مسیر پژوهششون رو جلو ببرن
و فکر میکنم این دقیقاً یکی از قشنگترین چیزهاییه که من در این سالها بین پژوهشگرام دیدم:
مامانهایی که در کنار تمام مسئولیتها و تغییرات بزرگ زندگیشون، مسیر حرفهای و آکادمیک خودشون رو هم فراموش نمیکنن
به مامانهای پژوهشگر مجموعهمون واقعاً افتخار میکنم🤍
زنهایی که قرار نیست بین «مادر بودن» و «رشد کردن» یکی رو انتخاب کنن و همچنان برای مقاله، رزومه و آیندهی حرفهای خودشون دغدغهمند باقی میمونن🥹
