هربار که وارد صفحه لندینگ میشیم یه تایمر فیک از 10 دقیقه شروع میکنه به کم شدن زمان که حس فومو ایجاد کنه و مخاطب احساس فوریت کنه برای خرید؛ که این مسئله باعث چند فاجعه جدی میشه:
تخریب سریع اعتماد :
برای فردی که در حوزه «فروش» و «شخصیتشناسی» برندسازی کرده، استفاده از تایمر جاوا اسکریپتیِ لوپشونده یه گلبهخودی مهلکه. مخاطبِ هدف این دوره، خودش اهل بیزینس و فروشه و تکنیکهای تاریخمصرفگذشته رو سریعاً تشخیص میده. ریست شدن تایمر، مستقیماً اعتبار محتوای دوره و برند شخصی مدرس رو زیر سوال میبره.
نتیجه معکوس در زیانگریزی :
ایجاد حس ترس از دست دادن (FOMO) ابزار قدرتمندی برای تبدیل سرنخ به مشتریه، اما وقتی مخاطب متوجه دروغین بودن این فوریت بشه، به جای ترغیب شدن، حس فریبخوردگی پیدا کرده و گارد دفاعی میگیره.
تضاد با ماهیت DISC:
محتوای کمپین درباره شخصیتشناسی مشتریه. جالب اینجاست که تیپهای شخصیتی تحلیلگر (C) در مدل DISC، با دیدن تناقضِ این تایمر فیک فوراً از قیف فروش خارج میشن. در واقع، این تکنیکِ اشتباه دقیقاً همون مشتریانی رو دفع میکنه که مدرس قصد داره نحوه تعامل با اونها رو آموزش بده.
@RPakchehr | رضا پاکچهر
