چند وقت پیش با یه اصطلاح آشنا شدم؛ "سوگِ زندگیِ نزیسته". سوگِ زندگیِ نزیسته، اندوهیه که آدم برای زندگیای تجربه میکنه که میتونست اتفاق بیفته، اما هیچوقت اتفاق نیفتاد. گاهی برای آیندهای غصه میخوری که نرسید. بعضی شبها دلت برای نسخهای از خودت تنگ میشه که میتونستی باشی، اما فرصت زندگی کردنش رو پیدا نکردی. شاید سختترین بخشش اینه که هرگز نمیفهمی اون آدمی که میتونستی بشی، چه شکلی بود.
July 22, 2026 416 8
