Performative Architecture: post #2771 — TG.ME

قسمت چهارم، این آموزش توضیح می‌دهد که چگونه طراحی راهبردمندِ پلان می‌تواند از طریق بهره‌گیری از باد و اختلاف فشار هوا، خانه را به‌صورت طبیعی خنک کند. تهویه مؤثر صرفاً با باز کردن پنجره‌ها حاصل نمی‌شود، بلکه به وجود مسیر مشخصی برای عبور هوا از نقطه ورود به نقطه خروج نیاز دارد؛ فرایندی که از آن با عنوان تهویه متقاطع یاد می‌شود. آموزش تأکید می‌کند که پلان‌های باریک‌تر، بازشوهای هم‌محور، و استقرار سنجیده فضاها در نسبت با بادهای غالب، در قیاس با ساختارهای عمیق و متراکم، به‌طور چشمگیری جریان هوا را بهبود می‌بخشند. افزون بر این، به اثر دودکشی نیز اشاره می‌شود؛ حالتی که در آن، بازشوهای مرتفع امکان خروج هوای گرمِ صعودی را فراهم می‌کنند و در پی آن، هوای خنک‌تر از بخش‌های پایین‌تر به داخل کشیده می‌شود. با استفاده از این اصول سرمایش غیرفعال و زون‌بندی معماری، می‌توان فضاهای زیستی سالم‌تری پدید آورد که اتکای کمتری به سامانه‌های مکانیکی تهویه مطبوع داشته باشند. https://www.aparat.com/v/opt2e44 #پایداری