در انزوای پرآشوب خویش
آشوبی همچون هیروشیمای ۱۹۴۵
از جنس آتش، مدفون زیر لایه های خاکستر
ایستاده ام میان دوراهی ای
که هر دو سویش بوی سوختن می دهد
یکی به خاموشی ختم می شود
و دیگری به زنده ماندنی بی صدا
نه راه بازگشتی مانده
نه دلی که عبور را تاب بیاورد
تنها من مانده ام
با ویرانه ای در سینه
که هنوز نفس می کشد
اما دیگر خانه نیست
- Dibbed Ali Khalili
» پِرپِر تیوی
3
1May 21, 2026 2K 3
