مسئلهی مهاجرت برای من از حرکت به سمت زندگیِ بهتر، به حرکت برای زندگس تبدیل شده. هیچ حیاتی برای خودم متصور نیستم در ایران. مسئلهی "اگر توی ایران بمونم میمیرم"، مسئلهی مرگ واقعی نیست [هرچند احتمال اون رو هم بیشتر میکنه :)) ]. خودم رو، میلم رو، شوقم به زندگی رو در این ایران از دست میدم، همونطور که دادم. اینجا برای من خالی از رویا شده، هر آرزویی که میشده رو به ثمر نشوندم و برای باقی خواستههام، ظرفیت نداره. حتی دیگه نمیتونم توش خیالبافی کنم. تموم شده. میدونی چی میگم؟
June 5, 2026 207 3
