اگر طفلِ کوچکی از پدر و مادرِ خود تیغِ بُرّنده‌ای را طلب کند، والدین… — داستان های زیبا — TG.ME

اگر طفلِ کوچکی از پدر و مادرِ خود تیغِ بُرّنده‌ای را طلب کند، والدین -از سرِ دوست‌داشتن- به این درخواست جوابِ منفی می‌دهند، هر چند این درخواست با اصرار، ناله، گریه و فریاد هم صورت بگیرد باز هم پاسخ منفی است؛ زیرا والدین می‌دانند تیغِ تیز برای بازی وسیلهٔ خوبی نیست و احتمال دارد برای طفلِ کوچک آسیب برساند. هیچ عاقلی در این‌کارِ والدین با دیدهٔ تردید نمی‌نگرد و جوابِ منفیِ آنان را بی‌مهری تلقی نمی‌کند. آری، شاید طفلی‌که از خیر و شر آگاه نیست و چیزی از خوبی و بدی نمی‌داند، نگاهِ متفاوتی به قضیه داشته باشد. او ممکن است بپندارد والدین سخت‌دل هستند و چیزی از مهر و محبّت نمی‌دانند، در حالی‌که واقعیت چیزِ دیگری است... آری دوستِ من! بسیاری از خواسته‌ها و دعاهایِ‌ما در زندگی، شبیهِ درخواستِ همان طفلِ کوچک است. اگر خواسته‌ای داری و با وجودِ التماسِ بسیار، پروردگار آن را قبول نکرده‌است، مطمئن باش صلاح این است که به آن خواسته دست نیابی! اگر آرزویی در دل داری و بارها و بارها در دلِ شب نجواکنان آن را در گوشِ زمین زمزمه‌ کرده‌ای، یقین داشته باش ندایت تا آسمان‌ها رسیده است، محض از سرِ خیرخواهی تو را از آن باز داشته اند. دوستِ من! تو در تصمیمِ نیکِ والدینی‌که تیغِ تیز را از طفلِ خود دور نگه‌ می‌دارند، تردیدی نداری و بر این‌کارشان احسنت می‌گویی، دیدگاهت در موردِ پروردگاری‌که خالقِ نیکی و مهربانی‌هاست چیست؟! خدایی‌که خیر، نیکی و مهربانی را در دلِ والدین کاشته است، می‌پنداری بدونِ سبب -برخی- دعاهایت را با تأخیر اجابت می‌کند؟! عزیزِ من! اگر مهربانیِ تمامِ والدینِ دنیا در یک کفهٔ ترازو و عطوفتِ پروردگار در کفهٔ دیگرِ ترازو گذاشته شود، باور داشته باش که عطوفت و مهربانیِ خداوند -نسبت به‌بندگانش- هزاران مرتبه نسبت به مهر و شفقت مادران نسبت به اطفال‌شان سنگینی می‌کند. قلبت را آرام بساز و فیصله‌های پروردگار را با جبینِ باز پذیرا شو! هر چیزی، در وقتِ مناسبش خواهد رسید... @Nice_stories0313