متخصصین 🇳🇱 هلند | NEX: post #149 — TG.ME

ایستگاهِ بی‌پایانِ تردید! واقع‌گرایی سیاسی یا انفعالِ پنهان؟ مرز میان صلح‌طلبی و بقای استبداد
در بزنگاه‌های تاریخی، خاکستری ماندن نه نشانه هوشمندی است و نه فضیلت اخلاقی؛ بلکه گاهی دقیق‌ترین نوعِ همدستی با وضع موجود است. میان «مخالفت با جنگ» و «سکوت در برابر مرگ یک دیکتاتور»، فرسنگ‌ها فاصله است. نمی‌توان هم مدعی آزادی بود و هم در لحظه سقوط عامل سیه‌روزی یک ملت، به دنبال تبصره و ماده برای اثباتِ «منطقی بودن» خود گشت.
۱. مغالطه «خر و خرما»
برخی هنوز تصور می‌کنند تغییرات بزرگ تاریخی در بستری از گل و بلبل و بدون هزینه‌های گزاف رخ می‌دهد. این افراد می‌خواهند هم وجهه‌ی «بشردوست» خود را حفظ کنند و هم از شر استبداد خلاص شوند، بدون آنکه دستانشان به واقعیت‌های خشن سیاست آلوده شود. حقیقت این است که هیچ ملتی با «حلوا حلوا گفتن» و انتظار برای معجزه، طعم آزادی را نچشیده است. صلح‌طلبیِ انتزاعی شما در حالی که ماشه جلاد همچنان می‌چکد، چیزی جز تمدید عمر فاجعه نیست.
۲. جست‌وجو در «زیر بغل مار» برای انکار دستاوردها
این جریان با تمرکز بر حواشی و تئوری‌های توطئه (مانند سناریوهای خودساخته در قضایایی چون مدرسه میناب)، همواره به دنبال کوچک شمردن پیروزی‌های ملت است. ملی‌گرایی واقعی در شادی مردم بابت حذف یک مانع بزرگ تجلی می‌یابد، نه در ایرادگیری‌های مدام از متنِ حوادث. کسی که از کشته شدن ضحاک زمانه شادمان نمی‌شود، یا عمق فاجعه را نفهمیده است و یا در دنیای خیالی (Dreamland) خود زندگی می‌کند که هیچ ماکت اجرایی برای دنیای واقعی ندارد.
۳. روشنفکریِ فلج‌کننده: متحدِ ناخواسته نظام خرچنگ
انتقاد مداوم بدون ارائه حتی یک راهکار عملی، نامش «تحلیل» نیست؛ «فلج‌سازی» است. شما با ایستادن در موضع «علامه دهر» و تحقیرِ هیجان و حرکت توده‌ها، عملاً به ستون‌های لرزان نظام مشروعیت می‌بخشید. وقتی منطق شما به بن‌بستِ سکوت و تماشای جنایت ختم می‌شود، آن منطق از اعتبار ساقط است. در هیچ کجای تاریخ، تغییر با نشستن و نمره دادن به رفتار معترضان حاصل نشده است.
۴. جدایی مسیرها
مردم مسیر خود را از توهماتِ نخبگانِ خودخوانده جدا کرده‌اند. اگر همراهی با مردم برای شما هزینه‌ی حیثیتی دارد، ما نیز اصراری به هم‌سفری نداریم. تاریخ ثابت خواهد کرد که چه کسی در کنار ملت ایستاد و چه کسی با وسواس‌های فکری‌اش، جاده‌صاف‌کنِ تداوم سیاهی شد.
به قول مارتین لوترکینگ:
«اگر نمی‌توانی پرواز کنی، بدو؛ اگر نمی‌توانی بدوی، راه برو؛ و اگر نمی‌توانی راه بروی، سینه خیز برو؛ اما هر کاری که می‌کنی، باید رو به جلو حرکت کنی.»

کسانی که حتی سینه خیز رفتنِ ملت را هم مسخره می‌کنند، جایی در آینده‌ی این سرزمین نخواهند داشت. ما به مسیرمان ادامه می‌دهیم؛ شما هم محترم هستید که در ایستگاهِ بی‌پایانِ تردید خود بمانید.

@NetherlandsExperts
https://t.me/NetherlandsExperts
Telegram
متخصصین 🇳🇱 هلند | NEX
اشتراک تجربیات کاربردی زندگی ‌در هلند. کانال ما در لینکدین: https://www.linkedin.com/company/persian-expats-in-the-netherlands-community-nex/
👍16👌6❤5🕊2😐2
March 2, 2026 3K 10