မြန်မာသက္ကရာဇ်
ဝါဆိုလပြည့်ကျော်(၁၀)ရက်၊၂၀၂၆ခုနှစ်
ခရစ်နှစ်
၈.၈.၂၀၂၆ခုနှစ်
"မယုံလျှင် ပုံပြင်ဟုသာ မှတ်ကြလော့"
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပုံပြင်မဟုတ်သည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုသည် ၈.၈.၁၉၈၈ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ယခုနေ့ရက်နှင့်တွက်ချက်လျှင် ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ၃၈နှစ်ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကနဦး အနေဖြင့် အထက်ပါအဖြစ်အပျက်၏ မြစ်ဖျားခံရာကိုသွားရလျှင် ၁၉၆၂ခုနှစ်၊မတ်လ၂ရက်နေ့တွင် အာဏာသိမ်းယူရရှိခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းအစိုးရသည် မြန်မာနိုင်ငံကို မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ် တစ်ပါတီစနစ်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့အုပ်ချုပ်နေစဉ်အတွင်း ကျောင်းသားထုဖိနှိပ်ခံရခြင်း၊
စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်ချက်ကျဆင်း၍ မြန်မာနိုင်ငံရှိပြည်သူပြည်သားများ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုများကိုခံစားရခြင်း၊ သတင်းလွတ်လပ်မှုမရရှိခြင်း၊ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်ခံရခြင်း၊ငွေကြေးတန်ဖိုးကျဆင်းခြင်းတို့ကြောင့် ပြည်သူများ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း စသည့်ဆိုးကျိုးများခံစားခဲ့ရသည်။၎င်းအကျိုးဆက်များ ခံစားရခြင်းသည် ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းဦးဆောင်သည့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီ၏ စီးပွားရေးလမ်းစဉ် အလွဲအမှားတွေကြောင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။
အထက်ပါဆိုးကျိုးများဧ။် ဒဏ်ကို အံတုမခံနိုင်တော့သော ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံးက ၁၉၈၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၈ ရက် (၈.၈.၈၈) နေ့တွင် တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် အထွေထွေသပိတ်ကြီး စတင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသားများ၊ ရဟန်းသံဃာများ၊ အစိုးရဝန်ထမ်းများ၊ စက်ရုံအလုပ်သမားများနှင့် ပြည်သူအလွှာပေါင်းစုံ သန်းပေါင်းများစွာ က လမ်းပေါ်ထွက်ကာ
""ဒီမိုကရေစီရရှိရေး - ဒို့အရေး"
"တစ်ပါတီစနစ် ဖျက်သိမ်းရေး - ဒို့အရေး"
"ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီစနစ် - ချက်ချင်းပေး"
"မဆလ အစိုးရ - အလိုမရှိ"
"ကြားဖြတ်အစိုးရ - ချက်ချင်းဖွဲ့"
"ပြည်သူ့အာဏာ - ပြည်သူ့ထံ ပြန်ပေး"
အစရှိသည့် ကြွေးကြော်သံများကို ကြွေးကြော်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်သည် ၁၉၄၈ခုနှစ်လွတ်လပ်ရေးရပြီး နောက်ပိုင်း မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံးပါဝင်သည့် ပထမဆုံး ဆန္ဒပြပွဲဖြစ်ခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်သူတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသော်လည်း မြန်မာစစ်တပ်နှင့်လုံထိန်းများက ရန်ကုန်မန္တလေးနှင့်အခြားမြို့ကြီးများကို အကြမ်းဖက်ပစ်ခတ်ခဲ့သဖြင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာကျဆုံးခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ကျဆုံးခဲ့ရသော်လည်း မြန်မာစစ်တပ်သည် သတင်းမှန်ကို ဖော်ပြခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ န်ိုင်ငံပိုင် သတင်းစာများ၊ အသံလွှင့်စက်များမှ ကျွန်ုပ်တို့ လူထုတစ်ရပ်လုံးကို ဆူပူ သောင်းကျန်းသူများအဖြစ်၊ ကျဆုံးသူများမှာလည်း ရာဂဏန်းမျှသာရှိသည်ဟု လိမ်လည်ကာ လူထုတစ်ရပ်လုံး ၏ ဒီမိုကရေစီအရေးတော်ပုံကို
"မယုံလျှင် ပုံပြင်သာမှတ်ကြ လော့" ဆိုသည့် အဖြစ်ဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့လေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းအဖြစ်အပျက်များကို ပုံပြင်အဖြစ်မမြင်ဘဲ တကယ့်အမှန်ဟုသိနေကြခြင်းသည် ပြည်ပမီဒီယာများကြောင့်သာဖြစ်ခဲ့သည်။
တစ်ခေတ်တစ်ခါက စာရေးဆရာနှင့်သတင်းစာဆရာဖြစ်သော လူထုဦးလှပြောခဲ့သည့်စကားတစ်ခွန်းရှိသည်။
"သတင်းစာများသည် သမိုင်းကိုပြောနေကြသည်။" ဆိုသည့်စကားဖြစ်သည်။ သိူ့သော်လည်း မြန်မာ့ပထမဆုံး ဒီမိုကရေစီတိုက်ပွဲတွင် မြန်မာ့သတင်းစာများသည် စစ်တပ်၏ထိန်းချုပ်ခြင်းခံရပြီး သတင်းမှားကိုသာရေး၍ သမိုင်းမှားတွေသာဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် သမိုင်းမှားများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်ကို မသတ်သင့်ပေ ။
နိဂုံးချုပ်အ နေဖြင့် မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ၈၈၈၈အရေးတော်ပုံမှရရှိလာသင်ခန်းစာများနှင့်ရလဒ်များအဖြစ် မဆလ တစ်ပါတီအာဏာရှင်စနစ် ၂၆ နှစ်ကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော တစ်ပါတီစနစ်နှင့် ဆိုရှယ်လစ်စီးပွားရေးစနစ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။စစ်အစိုးရသည် ပါတီစုံစနစ်ကို လက်ခံခဲ့ရပြီး အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) အပါအဝင် နိုင်ငံရေးပါတီများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မျိုးဆက်သစ်များကို သမိုင်းမှန်များကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ရန်ကြိုးစားကြရမည်။ သည့်အပြင် သွေးနှင့်ရင်း၍ အခြေတည်ခဲ့ရသည့် ဒီမိုကရေစီအုတ်မြစ်မှသည် စစ်အာဏာရှင်အမြစ်ပြတ်ရန် ယခုနွေဦးတော်လှန်ရေးတွင် ဆက်လက်၍ တော်လှန်ကြရမည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ နွေဦးတော်လှန်ရေးအထက်တန်း ကျောင်း အခြေခံပညာ ကျောင်းသားလူငယ်များအစည်းအရုံး (အကလ)အနေဖြင့် ယနေ့တွင် ကျရောက်သော ၈၈၈၈ အရေးတော်ပုံ ဒီမိုကရေစီတိုက်ပွဲတွင် သွေးနှင့်ပေးဆပ်ခဲ့ရသော ရဲဘော်များနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံးကို လေးစားဦးညွှတ်ရင်း ဒီမိုကရေစီရရှိရေးအတွက် ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သမိုင်းမှန်များကို လက်ဆင့်ကမ်းသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိကဝတ်ပြုလိုက်ရပါသည်။
#၈၈၈၈
#NORHSBESYA_Offical
