▫️پنجشنبه ۲۵ تیرماه
آقای دکتر محمد علی کشواد، در صفحه اینستاگرامی خود منتشر کردند:
-هرشب سربازان بیگناه و مظلوم کشته میشن و هرشب لاتهای کوچه خلوت شعار جنگ طلبی سر میدهند...
این جمله از صفحه کسی منتشر شد که معاون فرهنگی(!) دانشکده دندانپزشکی علوم پزشکی تهران است و از تکتک کلماتش خلاء هویت فرهنگی میچکد، لاتهای کوچه خلوت کجا و معاون فرهنگی کجا!
مردم کجا و برچسب جنگ طلبی کجا!
پیام استوریایشان در فضای مجازی بصورت گسترده منتشر میشود و بدنهی دانشجویی را به فکر کنشی موثر میاندازد.
▫️غروب همانروز؛ آغاز مطالبه
نه تنها بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران بلکه تمامی دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران، و جنبشهای دیگر رسانهای، صدایشان درآمده!
همگی بیانیهی مشترکی خطاب به وزارت بهداشت را منتشر کردند.
مگر همین مردم نبودند که در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، بزرگ و کوچک خونهایشان ریخته میشد و کسی دم نمیزد از مظلومیتشان.. از معاون گرفته تا مسئولین بالارده، سر در گریبان خود...
درست مثل الان، آن موقع جنگطلب نداشتیم، کمی تفکر نیاز دارد حتی اگر معاونت فرهنگی هم نباشی متوجه میشوی که وجه اشتراک این دو اتفاق دشمن مشترک است؛ البته اگر نخواهی در هردو اتفاق مسکوت بمانی و جزء مشترک دیگر را رقم بزنی.
جزء مشترک دیگر بهقول آقای کشواد زبانم لال همان لاتهای کوچه و خیابان هستند؛ مردم ایران عزیزی که مخابرهی تصاویر تجمعات خودجوش شبانهشان شبکههای اجتماعی جهان را لرزانده. و این کارشان از صدها کار فرهنگی درون دانشگاهی اررشمندتر است...
شاید تعریفمان از فرهنگ متفاوت است..
اما در هر فرهنگی مردم خط قرمز هستند!
▫️پنجشنبه شب؛ استوری دوم
آقای کشواد استوری دیگری منتشر میکنند:
-بدینوسیله از افرادی که محتوای استوری قبل در شرایط حساس کشور باعث سوء برداشت و جریحهدار شدن احساساتشان شده پوزش میطلبم. هدف همه ما حفظ وحدت رویه در مجموعه کشور است.
باز هم خبری از عذرخواهی از مردم عزیز ایران نیست، لاتهای کوچه خلوت نامیدن جانهای عزیزی که شب و روز نمیشناسند، احساسات همه را جریحهدار میکند، آقای کشواد پس مردم چه؟سوء برداشت از کلمهی لاتهای کوچه خلوت؟ برداشت درست آن را شما بگویید.. حقیقت واضحتر از نقاب کلمات است.
▫️جمعه ۲۶ تیرماه؛ شعارنویسی
شنیدهها حاکی از این است که گروهی در محل کار محمدعلی کشواد شعارنویسی کرده و بر روی دیوار مطب او جملات ناپسندی نوشتهاند.
▫️شنبه ۲۷ تیرماه؛ استعفانامه
آقای محمدعلی کشواد درخواست استعفاء خود را برای رئیس دانشکده دندانپزشکی، دکتر سراج ارسال کردند. در متن، دلیل کنارهگیری «مشغلههای شخصی و علمی» عنوان شده بود.
این در حالی است که استعفا پس از شکلگیری مطالبه دانشجویی برای برکناری ایشان صورت گرفت؛ اتفاقی که دانشجویان آن را نتیجه یک کنش موفق و مسئولانه میدانستند.
▫️کمی بعد؛ واکنشهای دانشجویی
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در راستای استعفانامهی محمدعلی کشواد متنی منتشر میکند:
استعفای شما، بیش از آنکه حاصلِ کثرت مشغله باشد، گواهی بر واهمه از همان مردمانی است که آنان را “لاتهای کوچه خلوت” نامیدید.
عدهای نیز تصمیم دارند با جمع کردن امضا و متهم کردن تشکلها و دانشجویان دغدغهمند و منحرف کردن اصل بحث، هویت از دست رفتهی فرهنگی را برگردانند، و جملات ناهنجاری که ایشان خطاب به مردم گفتهاند را نشنیده بگیرند!
▫️یکشنبه ۲۸ تیرماه؛ مرزبندی مطالبه سالم
بسیج دانشجویی دانشکده، با انتشار بیانیهای بر لزوم برخورد جدی با این رفتار تاکید کرده و نسبت به خبر شعارنویسی موضع روشنی میگیرد:
این رفتار غیراخلاقی را به شدت محکوم میکنیم. اگر چنین رفتاری رخ داده باشد، هدف از آن به حاشیه راندن اصل موضوع بوده و هیچ نسبتی با جریان اصیل انقلابی و دانشجویی ندارد.
▫️موافقت با کنارهگیری
در ادامه همانروز با استعفای عزلگونه دکتر محمدعلی کشواد موافقت شده و دکتر ماهگلی جایگزین ایشان به سمت معاون فرهنگی دانشکده منصوب میشود.
▫️دوشنبه ۲۹ تیرماه؛ پیگیری سایر دانشگاهها
دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله(عج) با انتشار توییتی اعلام میکند؛ پیگیری ردههای نظارتی، با فرد مذکور که در یکی از مراکز تابعه این دانشگاه مشغول بود، قطع همکاری صورت گرفت.
بسیج دانشجویی نیز نسبت به این اتفاق واکنش نشان داده و اعلام میکند:
نمیتوان در مجموعهای فعالیت کرد که جانهای عزیزی را برای حفاظت از مردم تقدیم میکند و توامان زبان به توهین به همان مردم گشود.
اما کار تمام نشده، جامعهی دانشگاهی پویا من بعد مانند گذشته، در قبال رفتارهایی از این قبیل سکوت نخواهد کرد.
ارزشها، فرهنگ را میسازند و پاسداری از ارزشها هویت را...
📍مهــــور | برمـدار دانشجــــ🎓ــو
