لحظهای را تصور کنید که وارد اینستاگرام شدهاید و پستها و استوریهای دیگران را میبینید: دوستانی که به سفر خارج از کشور میروند، همکارانی که موفقیتهایی بزرگ را جشن میگیرند و غریبههایی که به نظر میرسد یک زندگی رویایی برای خود ساختهاند. ذهنتان بیاختیار شروع میکند به مقایسه: «چرا همه دارند پیشرفت میکنند و من هنوز تغییر ملموسی در زندگیام ندیدهام؟».
در این لحظه ترس عجیبی وجودتان را فرا میگیرد. این همان «ترس از جا ماندن» یا FOMO (مخفف Fear of Missing Out) است. اما واقعاً چرا ذهن ما مدام دست به مقایسه میزند و به این فکر میکند که اگر مانند دیگران زندگی میکردیم، خوشحالتر یا موفقتر میبودیم؟
البته این حس فقط محدود به شبکههای اجتماعی نیست. حتی در جمع دوستان هم وقتی همه از برنامههای آیندهشان حرف میزنند، ممکن است از خودتان بپرسید: «پس چرا من هیچ برنامهای ندارم؟»
اما شبکههای اجتماعی این حس را تشدید میکنند. کافیست در هر ساعتی از شبانهروز گوشی را بردارید و وارد اینستاگرام، ایکس یا تیکتاک شوید تا ببینید دیگران کجا هستند، با چه کسانی ارتباط دارند و چه میکنند.
فومو در زندگی روزمره شکلهای متفاوتی دارد. گاهی دیدنِ ویدیوی یک جشن عروسی یا عکس یک مهمانی، فقط چند دقیقه ذهنتان را درگیر میکند. اما گاه این حس به یک «الگوی تکرارشونده» تبدیل میشود، یعنی مدام به سراغ گوشی میروید و نوتیفیکیشنها، پیامها و استوریهای دیگران را میبینید.
پس از آن همه اسکرول کردن، مضطرب میشوید. حتی حس حسادتتان برانگیخته میشود. ولی کمی بعد متوجه میشوید که چقدر زمان از دست دادهاید و انرژی روانیتان تحلیل رفته است.
مطالعه ادامه مطلب در نوشدارو:https://nooshdaroo.ir/digital-literacy/fomo-coping-tips/
آزاده رمضانی#سواد_دیجیتال
#سلامت_روان
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
@NooshDaroo_web
