مردان در همه عمر يك بار عذر خواهند و بر آن يك بار هم پشيمان. درويش يك بار بايد كه توبه كند در همه عمر و بر آن هم پشيمان، كه چرا بايستى كه در راه من اين آمدى. محتسب از اندرون مىبايد كه بيرون آيد. چيزى كه حجاب من خواهد بود از من، چرا رها كنم كه پيش آيد؟ چون آن تشويش را بهلم تا پيش آيد، مرا مشتغل كند به دفع خويش، به اشتغال خويش نرسم. گربه كه گوشت از من ببرد، به گرفتن گربه مشغول شوم، از گوشت خوردن بمانم آن ساعت. ▪️مقالات شمس، تصحیح محمدعلی موحد، نشر خوارزمی، قطعهی ۱۱۴. نگرانی از بیماری، خود شکل مضاعفی از بیماری است که فقط به شکوه و ناله میافزاید. حتی توبه و ندامت، یعنی عواطف و تأثراتی که در هیئت دستورات خیر به نظر میآیند، ممکن است چیزی جز تکانههای بیمارگون و آرامبخش نباشند. بهترین توبه و پشیمانی این است که بهپا خیزیم و عمل درست انجام دهیم و فراموش کنیم که اصلاً ارتباطی با گناه داشتهایم. ▪️تنوع تجربهٔ دینی، نوشتهی ویلیام جیمز، ترجمهی حسین کیانی، نشر حکمت، صفحهٔ ۱۵۷-۱۵۸. #در_حدیث_دیگران، #مقالات_شمس، #تنوع_تجربه_دینی، #ویلیام_جیمز. @MatnkhaniV @virastaran
متنخوانی «ویراستاران»: post #3661 — TG.ME
August 29, 2026 72 1