ایدههایی برای فردا (قسمت سوم)
ایرانِ فردا، پیش از هر چیز به توانایی شنیدن نیاز دارد
مسئله فقط این نیست که پس از بحران چه چیزی را باید دوباره بسازیم؛ مهم این است که چگونه میتوانیم با «دیگری» همراه شویم و چیزی تازه بنا کنیم.
محمدمهدی اردبیلی در سخنرانی «شنیدن منبسط» از تفاوت میان «شنیدن منقبض» و «شنیدن رادیکال» میگوید. در شنیدن منقبض، بهجای فهم دیگری، میکوشیم او را در دستهبندیهای ذهنی خود قرار دهیم. اما شنیدن رادیکال یعنی توانایی درک رنج و تجربه زیسته دیگری، حتی هنگام مخالفت با دیدگاههایش؛ بدون آنکه شنیدن را با حقدادن اشتباه بگیریم.
برای فردای ایران، قرار نیست همه یکسان فکر کنند؛ باید بتوانیم اختلاف داشته باشیم، اما یکدیگر را از دایره انسانیت بیرون نگذاریم. «سوگواری ملی» نیز میتواند فرصتی برای به رسمیت شناختن رنجهای مشترک و شکستن چرخه نفرت و انتقام باشد.
اگر بازسازی ایران، علاوه بر اقتصاد و نهادها، به معنای بازسازی امکان همزیستی است، توانایی شنیدن یکی از نخستین زیرساختهای آن است. پرسش نهایی این که:
چگونه میتوانیم با وجود اختلاف، دوباره یک جامعه بسازیم؟
آزاده مدنی
🌀| @MarpichChannel
3August 24, 2026 174 2
