هدف اصلی برنامه زهکشی اردشیر احتمالاً این بوده که بستر پایینی رودخانه و بهویژه گذرگاه باریک میان برآمدگی سنگی و رشتهکوه جنوبی را لایروبی کند تا سرعت خروج آب افزایش یابد. این عملیات موفقیتآمیز نهتنها در منابع تاریخی مورد ستایش قرار گرفته، بلکه بعدها با پروژه دیگری، یعنی حفر تونل در میان کوه، اشتباه گرفته شده است. در کتاب کارنامه اردشیر بابکان صرفاً آمده است: 
«او کوهی پهناور را شکافت و جریان آب را برقرار کرد.» ابن بلخی این روایت را پررنگتر کرده و آن را به داستانی تراژیک تبدیل کرده است؛ بر اساس روایت او، ابرسام، مشاور و مهندس بزرگ اردشیر که برنامهٔ زهکشی را طراحی و اجرا کرده بود، هنگامی که سرانجام تونل شکافته شد و آب با شدت جاری گردید، همراه با همهٔ کارگرانش غرق شد.
در واقع، یک تونل آبی وجود دارد که آب چشمههای بخش شرقی دشت را از میان رشتهکوه هلالیشکلِ واقع در امتداد مسیر هدایت میکند.
📚 | The Sāsānian Era (Idea of Iran Vol.3)
| Edmund Herzig and Sarah Stewart 
| I.B.TAURIS
| 2008
| Page 50@kuxtt | 🪻تاریخکده اَنوشِگان
