ترجمهٔ متن شعر:
صدای زنگهای صومعه گیئون*
در طنینش نپایندگیِ هرچه هست
رنگ گلهای درخت شالا
نشانی از این حکمت
که آنچه شکوفا شده ناگزیر تباه میگردد
انسان مغرور دیری نمیپاید
مانند خواب شب بهاری
زورمندان سرانجام نابود میشوند
همچو غباری در برابر باد
*صومعه جتاوانا در هند
——————
آوازی که میشنوید آغاز منظومهٔ حماسی «داستان هِیکه» (#平家物語) است که در قرن ۱۳ میلادی سروده شده و شاعر آن ناشناس است. اثر درباره خاندان قدرتمند تایرا (平) و نابودی آن به دست خاندان میناموتو (源) است. موضوع کتاب «نپایندگی» و «غرور» است.
شعرهای این منظومه را قرنها نوازندگان دورهگرد ساز بیوا (#琵琶) که بسیاریشان نابینا بودند به شکل آواز برای مردم ژاپن میخواندند. بیوا یکی از سازهای اصلی موسیقی سنتی ژاپن و از خانوادهٔ بربط (عود) ایرانی است.
ترجمهٔ شعر و منبع از آیت حسینی
موسیقی
May 3, 2021 545 10
