وقتی به اون مصرع رسید که : "وكنا نقوت ، فها نحن قوت" قبلا خوراک… — جَنَتُ الْمــاویٰ 💕 — TG.ME

وقتی به اون مصرع رسید که : "وكنا نقوت ، فها نحن قوت" قبلا خوراک میدادیم وحالا خودمان خوراک شدیم.... ناخودآگاه دستم رو مقابل صورتم آوردم و بهش نگاه کردم ! آیا روزی این دستهای نحیف من هم خوراک جانورهای زیر خاک خواهد شد؟ جسم من ...گوشتی که روی استخوانها رو پوشونده ... غذای مورچه ها و حشرات قبر خواهد بود؟ آیا منی که امروز روی پاهای خودم قدم برمیدارم روزی فقط خوراکی برای باقی جاندارن میشم ؟ پس ، از من چه چیزی باقی میمونه؟ وقتی در این افکار پوچی و نیست شدن غرق شدم وحشت عجیبی وجودم رو فرا گرفت وحشت فنا .... زوال....تمام شدن... نیستی...! اما نه!! این من نیستم !!🍃 این جسم فقط کالبدیه که مدتی دراون مهمانم ! من روح هستم ! روحی که از بین نخواهد رفت ؛ روحی که گرامی داشته خواهد شد ... بله این عقیده ی توحیدی وحشت فنا و زوال رو در قلبم آروم کرد! اعتقاد به آخرت خیلی زیباست زشتی های این دنیا رو برای ما قابل تحمل میکنه 🥀 حالا میفهمم چرا در همه ی دوره ها پادشاهان محکم به صندلی قدرتشون میچسپیدن و برای بقا و جاودانه شدن هرکاری میکردن ! از قتل عام انسانها گرفته تا خرابی و ویرانی آبادی ها ...سرکوب ، تبعید ، ایجاد فضای ترس ، غارت و....❌️ اونها یا به آخرت اعتقاد نداشتند یا آخرتشون رو تباه کردن پس چیزی برای آروم کردن اون وحشت زوال نداشتند🔥 @janat_almava ♥🦋