اکنون که ترامپ در پیام جدید خود بیش از هر چیز بر محاصره دریایی متمرکز شده و توجه افکار عمومی و تحلیلگران را جلب کرده، توجه به یک بعد جدید نیز خالی از لطف نیست.
ناامنسازی مسیرهای ترانزیت زمینی یکی دیگر از ابزارهای آمریکا برای تکمیل و تشدید اثرگذاری این فشار است که بدون نیاز به اقدام رسمی یا حضور مستقیم، ازطریق ارتباطگیری با گروههای گانگستری در مرزهای کشورهای همسایه ایران، بهویژه پاکستان و افغانستان، به اجرا گذاشته میشود.
در این راهبرد، ایجاد راهزنی، سرقت، اخاذی و دیگر اشکال ناامنی در مسیرهای منتهی به ایران، ریسک عبور خودروهای باری را افزایش میدهد؛ این امر بهطور مستقیم هزینه و دشواری حملونقل را بالا میبرد و رانندگان و شرکتهای حملونقل را از پذیرش محمولههایی با مقصد ایران بازمیدارد. بنابراین، هدف صرفاً ایجاد چند حادثه پراکنده نیست. آمریکا با ایجاد سطحی از ناامنی و بیثباتی، قابلیت استفاده عملی از مسیرهای زمینی را فرسوده میکند. درنتیجه، حتی اگر این مسیرها ازنظر فیزیکی باز بمانند، به مسیری پرهزینه و پرریسک تبدیل میشوند.
بهاینترتیب، آمریکا فشار را از دریا به خشکی امتداد میدهد و با محدود کردن همزمان مسیرهای دریایی و زمینی، دامنه محاصره اقتصادی ایران را گسترش میدهد؛ بهگونهای که برای ایجاد اختلال در جریان تجارت خارجی ایران، الزاماً نیازی به مسدودسازی رسمی مرزها وجود نداشته باشد.
✅@Inter_Politics
9
2August 20, 2026 1.1K 11
