پوشش های آبگریز بر پایه دو عامل کلیدی بنا شدن :
۱-انرژی سطحی بسیار پایین
۲-ساختاز زبری دو طیفه (میکرو-نانو)
چنین ساختاری کاهش انرژی سطحی در کنار بهدامافتادن هوا میان سطح جامد و قطره آب، سطح تماس واقعی آب با ماده را کاهش داده و موجب افزایش زاویه تماس و کاهش زاویه لغزش میشود. در حالت متداول برای دسته بندی یک سطح بهعنوان آبگریز، زاویه تماس استاتیک معمولاً بیش از 150 درجه در نظر گرفته میشود، هرچند صرفاً بالا بودن زاویه تماس برای ارزیابی عملکرد کافی نیست و پارامترهایی مانند زاویه لغزش، چسبندگی قطره، دوام مکانیکی و پایداری شیمیایی نیز باید بررسی شوند.یکی از مهمترین محدودیتهای پوششهای فوقآبگریز آسیبپذیری ساختارهای میکرو و نانومتری در برابر سایش، ضربه، فرسایش بارانی، ذرات شن و گردوغبار و تغییرات محیطی است.
در کاربرد های این پوشش هدف صرفاً دستیابی به زاویه تماس بالا نیست، بلکه حفظ ویژگی آبگریزی پس از اعمال بارهای مکانیکی و محیطی اهمیت بیشتری دارد. برای افزایش دوام، راهکارهایی مانند ایجاد ساختارهای میکرو-نانو با قابلیت محافظت از نانوساختارها، استفاده از لایههای اتصالدهنده و پوششهای سرامیکی یا پلیمری مقاوم، بهینهسازی پیوند پوشش با زیرلایه و توسعه سامانههای چندلایه مورد توجه و استفاده است .
اهمیت این فناوری در صنعت هوافضا از آنجا ناشی میشود که بسیاری از مواد مورد استفاده در این صنعت از جمله آلیاژهای آلومینیوم، آلیاژهای منیزیم و آلیاژهای تیتانیوم، در معرض شرایط محیطی متغیری مانند رطوبت، آب نمک، چرخههای دمایی، تابش فرابنفش، ذرات جامد و فرسایش ناشی از باران قرار دارند. پوشش فوقآبگریز میتواند با کاهش تماس مستقیم الکترولیت با سطح فلز و کاهش سطح واقعی تماس آب و یونهای مهاجم، انتقال گونههای خورنده به سطح زیرلایه را محدود کند. در نتیجه در شرایط مناسب میتواند نرخ واکنشهای خوردگی را کاهش دهد. بااینحال مکانیزم حفاظت خوردگی صرفاً به تشکیل یک «لایه هوای محبوس» محدود نمیشود و عملکرد واقعی به ساختار پوشش، پیوستگی آن، وجود عیوب، پایداری شیمیایی و میزان حفظ آبگریزی در طول زمان وابسته است.
#moslem
#Corrosion
P1
#تخصصی
✈️@IR_AERO🚀
11
1August 31, 2026 3.1K 18
