قلب 🫀🫀🫀 #نفرولوژی ჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻ ⚡️ ❌دنرواسیون… — 𝐂𝐥𝐢𝐧𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐄𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 📖🩺 — TG.ME

#قلب 🫀🫀🫀 #نفرولوژی ჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻ ⚡️ ❌دنرواسیون اعصاب کلیوی (Renal Nerve Denervation) Part 2️⃣ مراحل ارزیابی بیمار پیش از انجام RDN، بیمار باید تحت ارزیابی دقیق قرار گیرد. نخست باید مشخص شود که بیمار واقعاً مبتلا به پرفشاری خون مقاوم است یا خیر. تعریف کلاسیک پرفشاری خون مقاوم شامل فشارخون بالاتر از هدف، علی‌رغم مصرف حداقل سه داروی ضدفشارخون از گروه‌های مختلف، ترجیحاً شامل یک دیورتیک مناسب است. در این مرحله باید موارد زیر بررسی شوند: اندازه‌گیری استاندارد فشارخون در مطب؛ پایش ۲۴ساعته فشارخون؛ بررسی پایبندی بیمار به داروها؛ رد پدیده «فشارخون بالای مطب» یا white-coat hypertension؛ بررسی علل ثانویه پرفشاری خون؛ ارزیابی عملکرد کلیه و میزان فیلتراسیون گلومرولی؛ بررسی آناتومی شریان‌های کلیوی با CT angiography یا MR angiography؛ بررسی وجود تنگی مهم شریان کلیوی، آنوریسم، دیسکشن، فیبروماسکولار دیسپلازی یا تغییرات آناتومیک نامناسب. در اغلب پروتکل‌ها، وجود بیماری پیشرفته کلیوی، تنگی قابل‌توجه شریان کلیوی، عفونت فعال، بارداری، اختلالات انعقادی اصلاح‌نشده و برخی ناهنجاری‌های عروقی از عوامل محدودکننده یا منع انجام پروسیجر محسوب می‌شوند. آستانه عملکرد کلیه در مطالعات و دستورالعمل‌ها ممکن است متفاوت باشد، اما در بسیاری از توصیه‌های جدید، انجام RDN در eGFR کمتر از حدود 40 mL/min/1.73m2 با احتیاط جدی یا منع همراه است. شواهد بالینی نخستین مطالعات RDN، به‌ویژه برنامه SYMPLICITY، کاهش قابل‌توجهی در فشارخون نشان دادند؛ اما برخی از آن‌ها فاقد گروه کنترل مناسب یا پایش دقیق پایبندی دارویی بودند. مطالعه SYMPLICITY HTN-3 که یک کارآزمایی تصادفی، کنترل‌شده با روش sham و دوسوکور بود، کاهش فشارخون مورد انتظار را به‌طور قطعی تأیید نکرد. این نتیجه باعث شد مشخص شود که عواملی مانند تکنیک ناکامل، تفاوت آناتومیک بیماران، تغییرات دارویی و اثرات پلاسبو می‌توانند بر نتایج اثر بگذارند. در نسل دوم مطالعات، طراحی کاتترها، انتخاب بیماران، استفاده از پایش ۲۴ساعته فشارخون و کنترل تغییرات دارویی بهبود یافت. در مطالعه SPYRAL HTN-OFF MED Pivotal، بیماران بدون دریافت داروهای ضدفشارخون تحت RDN با روش sham مقایسه شدند. در این مطالعه، کاهش فشارخون سیستولیک ۲۴ساعته در گروه RDN از گروه sham بیشتر بود و اختلاف درمانی حدود 3.9 میلی‌متر جیوه گزارش شد. برنامه RADIANCE نیز اثربخشی دنرواسیون اولتراسونیک را ارزیابی کرد. در مطالعه RADIANCE-HTN SOLO، بیماران مبتلا به پرفشاری خون خفیف تا متوسط که داروهای خود را موقتاً قطع کرده بودند بررسی شدند. در مطالعه RADIANCE-HTN TRIO، بیمارانارد سه‌دارویی ارزیابی شدندوم و تحت درمان با ترکیب استاندارد سه‌دارویی ارزیابی شدند. نتایج، کاهش بیشتر فشارخون روزانه در گروه RDN نسبت به sham را نشان داد. در مطالعه RADIANCE II، کاهش فشارخون سیستولیک سرپایی روزانه در گروه اولتراسوند تقریباً 8 میلی‌متر جیوه و در گروه sham حدود 1.8 میلی‌متر جیوه بود؛ اختلاف تعدیل‌شده بین دو گروه حدود 6.3 میلی‌متر جیوه گزارش شد. اهمیت این یافته در آن است که اثر RDN فقط در فشارخون مطب مشاهده نمی‌شود، بلکه در اندازه‌گیری سرپایی و در طول چرخه شبانه‌روزی نیز قابل مشاهده است. با وجود این نتایج، باید توجه داشت که کاهش متوسط فشارخون پس از RDN معمولاً در محدوده چند میلی‌متر جیوه است و پاسخ بیماران یکسان نیست. برخی بیماران کاهش قابل‌توجهی نشان می‌دهند، درحالی‌که در برخی دیگر اثر محدود یا تقریباً نامشهود است. تاکنون نیز شواهد قطعی درباره کاهش مرگ‌ومیر یا حوادث عمده قلبی–عروقی در کارآزمایی‌های طولانی‌مدت همچنان در حال تکمیل است. ჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻჻ ✅@ICMM12✅